Ին կամ Ուկրաինայում `ինչպես գրել եւ ճիշտ խոսել ռուսերենի կանոնների համաձայն:

Ժամանակակից ռուսերենում շատ հակասական կետեր կան: Նրանց թվում է, թե ճիշտ ինչպես գրել «Ուկրաինայում» կամ «Ուկրաինայում»: 2014 թ. Ուկրաինայի եւ Ռուսաստանի Դաշնության միջեւ սկսված հակամարտության հետ կապված, դա ակտիվորեն շահարկվում է երկու երկրների քաղաքական գործիչների կողմից: Այնուամենայնիվ, եթե մենք վերացնենք այս ամենից եւ կենտրոնացնենք լեզվաբանության վրա, ինչն է պատրվակի ճիշտ օգտագործումը: Եկեք հասկանանք այն:

Քերականությունը կախված է քաղաքականությունից:

Ինչ լեզվաբան գիտնականները կրծքավանդակի մեջ ծեծել են, լեզվական կանոնների անկախության ամրապնդումը քաղաքական իրավիճակում, անհրաժեշտ է հասկանալ, որ դա այդպես չէ:

Փաստն այն է, որ միայն մահացած լեզուն կայուն է: Live խոսքը մշտապես փոփոխվում է, հարմարվում նոր մշակութային, տեխնոլոգիական եւ քաղաքական իրողություններին: Ի վերջո, լեզուն առաջին հերթին կապի գործիք է: Այսպիսով, այն պետք է լինի առավել հարմարավետ այս նպատակի համար եւ զարգացնել հասարակության հետ, օգտագործելով այն, հակառակ դեպքում այն կմեռնի:

Այս առումով, յուրաքանչյուր հակասական լեզվական հարց պետք է դիտարկվի այն իրադրության հետ կապված, որի հետեւանքով առաջացել է արտաքին տեսքը:

Ինչ նախապաշարումներ են օգտագործվում հնագույն ժամանակակիցների կողմից

Նախքան ուշադրություն դարձրեք այն հարցին, թե ինչպես ճիշտ է «Ուկրաինայում» կամ «Ուկրաինայում» բառը », արժե հիշատակել այս երկրի պատմությունը:

Այսպիսով, Կիեւյան Ռուսի փլուզումից հետո նրա հողերը բաժանվեցին միմյանց հարեւանների կողմից: Հատկանշական է, որ նրանցից յուրաքանչյուրը փորձել է ընդգծել, որ ինքը այդ պետության ժառանգն է, ավելացնելով իր կոչումը `« Բոլոր Ռուսաստան »նախածանցը:

Ժամանակի ընթացքում այս տարածաշրջանում ամենաուժեղ դարձավ Լիտվայի Մեծ Դքսիան, Մոսկվայի Մեծ Դքսիան եւ Լեհաստանի Թագավորությունը: Նրանք ազատորեն պայքարեցին ազատ տարածքների համար, որոնք դարձան բուֆերային գոտի եւ նրանց եւ քոչվոր ժողովուրդների պետությունների միջեւ:

Միեւնույն ժամանակ, այդ հողերում (ժամանակակից Ուկրաինային պատկանող տարածքում) ապրում էին սեփական մշակույթով եւ լեզվով մարդիկ, որոնք կարողացան պահպանել այս ամենը:

Մշտական պատերազմների պատճառով սահմանները մշտապես փոփոխվում էին: Շրջակա երկրները սկսեցին դիմել վիճարկվող հողատարածքների, որպես «Օկրաինա», եւ նրանց վրա սկսեց կիրառվել «կողքին» պատրվակ: Նման գրության առաջին օրինակները արդեն հայտնաբերվել են Գալիցիա-Վոլին եւ Լվով հեքիաթներում:

Բոգդան Խմելնիցկիի `Ուկրաինայի վերաբերյալ պաշտոնական փաստաթղթերում անկախ պետություն ձեւավորելու փորձերի ժամանակ նա շարունակում էր իր նախնիների ավանդույթը` օգտագործելով նախատեքստը:

Ռուսական կայսրության ժամանակ

Խմելնիցկին ստորագրել է 1654 թ.-ին Մոսկվայի թագավորության իր ենթակայության երկիրը միանալու մասին համաձայնագիր կնքելուց հետո, Ուկրաինան մի քանի դար շարունակ մնացել է այդ պետության եւ նրա ժառանգներին (Ռուսաստանի կայսրություն, ԽՍՀՄ) մաս: Ինչպես էր այդ ժամանակ օգտագործվել պատրվակ:

Մոսկվայի տրիբունալից հետո կայսրություն դարձավ, «Փոքր Ռուսաստան» պաշտոնական տերմինը սկսեց փոխանցվել կազակ պետությանը: Միեւնույն ժամանակ, խոսքը ակտիվորեն շարունակում է օգտագործվել «Ուկրաինա» բառը: Նույն ժամանակահատվածում կա «Ուկրաինայի» գրելու ավանդույթ, որը հաջողությամբ համընկավ «Ուկրաինայի» տարբերակով:

Ինչ մտածում էր Ա.Պուշկինի կանխարգելման օգտագործումը:

Բոլորը գիտեն, որ ռուսերենի ժամանակակից գրական նորմը հիմնված էր Ալեքսանդր Պուշկինի ստեղծագործությունների վրա: Ինչն էր մեծ դասական մտածել այն հարցի մասին, թե ինչպես ճիշտ գրել «Ուկրաինայում» կամ «Ուկրաինայում»:

Տարօրինակ է, բայց իր աշխատանքներում շատ հաճախ երկրորդ տարբերակ կա: Նման ուղղագրությունը կարելի է գտնել «Պոլտավայի» բանաստեղծության եւ «Եվգենի Օնեգինի» վեպի վեպում:

Ինչու Ալեքսանդր Սերգեեւիչը հավատարիմ մնաց այդ կարծիքին: Պատասխանը պարզ է: Այդ ժամանակահատվածի բազմաթիվ ազնվականների պես, Պուշկինը շատ ավելի լավ է խոսում ֆրանսերենից, քան մայրենի լեզվով: Եվ դրա մեջ տեղադրման հետ կապված «տեղադրման» նախածածկը չի օգտագործվել: Փոխարենը, գրեթե միշտ օգտագործեցինք «c» (en) տարբերակը: Ուստի, սովորելով սովորել մանկության տարիներին, մտածելով եւ խոսելով մանկության մասին, en Russie, en Ֆրանսիա, գրել բանաստեղծություն Ուկրաինայի մասին, Ալեքսանդր Սերգեեւիչը, ըստ էության, օգտագործեց Ուկրաինան:

Ի դեպ, այդ տարիների նույն պատճառաբանությամբ, շատ ազնվականներ, հարցին. «Ինչպես ճիշտ ասել` «դեպի» կամ «Ուկրաինայում» », պատասխանեց, որ երկրորդ տարբերակը ճիշտ է: Հետեւաբար, Ն. Գոգոլի, Լ. Ն. Տոլստոյի եւ Ա.Պ. Չեխովի ստեղծագործություններում օգտագործվում է «c» տարբերակը:

Ինչպիսի նախադրյալներ են կիրառել Թ. Շեւչենկոն եւ Փոլ Քուլիշը:

Ժամանակակից ուկրաինական նորմը հիմնված է Թ. Շեւչենկոյի ստեղծագործությունների վրա: Ինչ է մտածում հարցի մասին. «Ինչպես ճիշտ ասել` «ին» կամ «Ուկրաինայում»: Դրա պատասխանը կարելի է գտնել իր ուշագրավ բանաստեղծություններում:

Եվ նրանց մեջ կան երկու տարբերակ: Այնպես որ, «Զապովիտ» պոեմում օգտագործվում է «Vkraţii milíi» արտահայտությունը: Միեւնույն ժամանակ «Dumi moi, dumi moi» գրքում գրված է. «Ուկրաինան, երեխաներ, երեխաներ: Մեր Ուկրաինային »:

Որտեղ էր Շեւչենկոն հանդես եկել «Ուկրաինայից» գրելու ավանդույթից: Սակայն նրա ժամանակակից եւ մտերիմ ընկերը, Պանտելեմանոն Ալեքսանդրովիչ Կուլիշը, որը ստեղծեց ուկրաինական այբուբենը, գրեց «Ուկրաինայում» իր վեպում `« Չերնայա ռադա »կազակների մասին: Իսկ ինչու է Քոբզարը երկու դատավճիռ օգտագործում:

Այս հարցի պատասխանը, ինչպես Պուշկինի դեպքում, պետք է գտնել երկու գրողների կրթության մեջ: Այսպիսով, Կուլիշը ոչ միայն ուսումնասիրեց Ուկրաինայի պատմությունը, այլեւ բազմապրոֆիլ էր, որը գրեթե բոլոր սլավոնական լեզուներով, ինչպես նաեւ անգլերեն, ֆրանսերեն, գերմաներեն, իսպաներեն, շվեդերեն, հին հրեա եւ լատիներեն: Նման լայն գիտելիքը օգնեց նրան «նախընտրական» ընտրություն կատարել ոչ միայն քերականության տեսանկյունից, այլ նաեւ իր հաճախակի օգտագործման պատճառով:

Սակայն մեծ Կոբզարը չէր կարող պարծենալ հատուկ կրթությամբ: Մանկուց ի վեր նա գիտեր ուկրաինական լեզուն, ապա ստիպեց նրան սովորել ռուսերեն եւ լեհերեն: Չի տիրապետում լեզուների խորը գիտելիքների եւ Քարիշի քերականության մասին, Շեւչենկոն ուղղակի օգտագործեց այն տարբերակը, որն ավելի հարմար էր պոեզիայի գրելիս, առանց մտածելու դրա ճշգրտության մասին: Ինչպես է նա գիտեր, թե որքանով է նրա աշխատանքը նշանակում ապագա սերունդներին ուկրաինացիներին:

Ինչ նախապատվություն է կիրառվել UPR- ում

1917-ի հեղափոխությունից հետո, UPR- ի երեք տարիների ընթացքում (1917-1920թթ.), Շատ պաշտոնական փաստաթղթերում «նորի» անվանման մասին օգտագործվեց նոր ձեւավորված երկրի անունը:

Հետաքրքիր է, որ Ուկրաինան միացավ ԽՍՀՄ-ին, եւ մշակութային եւ քաղաքական վերնախավի շատ ներկայացուցիչներ ստիպված էին արտագաղթել, իրենց փաստաթղթերի մեծ մասում ավելի հաճախ էին գրում «Ուկրաինայում»:

Խնդրի լուծման խորհրդային ուղին

Ինչ վերաբերում է ԽՍՀՄ-ի պաշտոնական գրագրությանը, սովորաբար սովորաբար օգտագործվում էր նախածանցը: Ի դեպ, այս փաստարկը, որն այսօր օգտագործվում է այն մարդկանց կողմից, ովքեր բացատրում են, թե ինչու է դա ճիշտ «Ուկրաինայում», եւ ոչ թե «Ուկրաինայում»:

Միեւնույն ժամանակ, նման տարբերակն արդեն բացառություն էր նախադեպերի օգտագործման կանոններին: Այսպիսով, կղզու տիպի այլ երկրների, ինչպես նաեւ խորհրդային հանրապետությունների նկատմամբ կիրառվել է «մեջ» պատրվակ: Օրինակ `Կանադա, Ղազախստան:

«Ուկրաինայում» կամ «Ուկրաինայում», ինչպես ճիշտ, ըստ ժամանակակից ուկրաինական ուղղագրության նորմերի

1991 թ. Ուկրաինայի անկախացումից հետո բարեփոխվեց բազմաթիվ ոլորտներ `ներառյալ քերականությունը: Որոշվել է նոր ձեւավորվող երկրի առնչությամբ prepositioning "in" օգտագործումը: Եվ «մինչեւ» գրելը գրեթե ընկալվում է որպես հնացած:

1993 թ.-ին Ուկրաինայի կառավարությունը պաշտոնապես դիմել էր Ռուսաստանի Դաշնության ղեկավարությանը, խնդրելով իրենց «պետության մեջ» նախադրյալի օգտագործման խնդրանքով: Ինչպես դա եղավ այլ անկախ երկրների գրավոր հայտարարությամբ:

Պատճառներից մեկն այն էր, որ Ուկրաինան ԽՍՀՄ-ի մաս էր կազմում, ինչ վերաբերում էր տարածաշրջանին, ապա ընդունելի էր «օտարի» տարբերակը օգտագործել, ինչպես «Կովկասում»: Այնուամենայնիվ, դառնալով առանձին ինքնիշխան պետություն, հստակ սահմանել սահմանները, այդ երկիրը պետք է համապատասխանաբար գրի առնի «ներսից» գրված իրավունքը:

Ինչպես ճիշտ «Ուկրաինայում» կամ «Ուկրաինայում» ռուսերենի կանոններով

Ի պատասխան Ուկրաինայի կառավարության բողոքի, Ռուսաստանի Դաշնության պաշտոնական փաստաթղթերի մեծ մասը սկսում է օգտագործել «մեջ» պատրվակ:

Նաեւ, ըստ ռուսաստանյան գիտությունների ակադեմիայի ռուսական ակադեմիայի գիտական ակադեմիայի ավագ գիտաշխատող, Ռուսաստանի գիտությունների ակադեմիայի Վինոգրադովյան ինստիտուտի ավագ գիտաշխատող Օ.Գրընչենկոյի, պետք է գրվի «ներս» հետ կապված փաստաթղթերի վերաբերյալ: Միեւնույն ժամանակ, ռուսերենի գրական նորմը պաշտոնական բիզնեսի ոճից դուրս շարունակում է մնալ «դրված» տարբերակ:

Նույն պատասխանը հարցին. «Ինչպես ճիշտ գրել` «ին» կամ «Ուկրաինայում»: «Կարելի է գտնել պաշտոնական ուղղագրության մեջ:

Կարեւոր է նշել, որ Ուկրաինան աշխարհի միակ անկախ կղզի երկիր է, որի հետ ռուսերենում օգտագործվում է ոչ թե «մեջ» պատրվակ:

Միեւնույն ժամանակ, պետք է հաշվի առնել, որ այսօրվա այս տարբերակը պարզապես ավանդույթ է: Պետք է փրկեմ այն: Վիճահարույց հարցը, հատկապես այսօր, ռուս-ուկրաինական հակամարտության լույսի ներքո, երբ ուկրաինացիները ընկալում են պատրվակի օգտագործումը, որպես ոտնձգություն իրենց պետության ինքնիշխանության դեմ:

Ինչպես ճիշտ «լողալ»

Ուշադրություն դարձնելով, թե որքան ճիշտ է. «Է» կամ «Ուկրաինայում» արժե գրել, ժամանակն է սովորել, թե ինչպես «ճանապարհորդել» այս երկրին (քերականության առումով):

Այսպիսով, սովետական ավանդույթում, նախընտրական «հետ» տարբերակը միշտ էլ արդիական էր, քանի որ այդ երկիրը ԽՍՀՄ մաս էր կազմում: Նրանք, ովքեր շարունակում են օգտագործել այս տարբերակը, այսօր կգնան «Ուկրաինա»:

Այնուամենայնիվ, պաշտոնական տվյալներով, այս երկրի հետ հարաբերություններում, պետք է օգտագործել «c» preposition- ը: Օրինակ, «ԱՄՆ նախագահը պաշտոնական այցով մեկնել է Ուկրաինա»: Միեւնույն ժամանակ, երբ այդ երկիրը հայտարարվում է որպես տարածք, անհրաժեշտ է «կողքին» պատրվակ տեղադրել. «Կարմիր խաչի հումանիտար առաքելությունը ժամանել է Ուկրաինայի տարածք»:

Մտածելով, թե ինչպես ճիշտ ճանապարհորդել «դեպի» կամ «Ուկրաինան», արժե միշտ նայել համատեքստին: Եթե դուք խոսում եք երկրի մասին մինչեւ 1991 թվականի օգոստոսը, երբ այն դարձավ անկախ, դուք կարող եք ապահով կերպով օգտագործել «on»: Ի վերջո, մինչեւ այս պահը պետությունը գոյություն չուներ եւ իր տեղում եղել է ԽՍՀՄ - հանրապետությունը, որը, որպես երկրի մաս, կիրառվել էր «կողքին» պատրվակով:

Եկեք «հետ» կամ «Ուկրաինայից» `ճիշտ

Պետք է ճիշտ գրել `« Ուկրաինայում »կամ« Ուկրաինայում », ուշադրություն դարձնելով այլ« վիճահարույց »բամբասանքների օգտագործմանը: Այսպիսով, երբ խոսվում էր Ուկրաինայի ՍՍՀ տարածքում եկած մարդու մասին, խորհրդային ուղղագրության կանոնները, միշտ օգտագործվում էր «c» preposition- ը:

Սակայն այսօր, երբ լեզվաբանության մեջ ինչպես «ճիշտ» կամ «Ուկրաինայում» ճիշտորեն հայտնվող հարցն է, արժանի է վերանայել «հետ» եւ «է» prepositions օգտագործումը:

Այնպես որ, եթե մենք խոսում ու գրում ենք ժամանակակից ուկրաինական պետության մասին, ապա ճիշտ է օգտագործել նախաբանից «դուրս», ինչպես մյուս երկրները, կղզիների տեսակից: Օրինակ `« Մայրս նորից վերադարձավ Ուկրաինայից »:

Եթե խոսում ենք Ուկրաինայի ՍՍՀ կամ Փոքր Ռուսաստանների ժամանակների մասին, ապա արժե ասել եւ գրել «գ»: Օրինակ `« Մեծ սովետական երգչուհի եւ դերասան Մարկ Բերեսը Ուկրաինայից էր »:

Այնուամենայնիվ, նրանց համար, ովքեր չեն ուզում հասկանալ բոլոր այս պատմական հպարտությունը, հարկ է հիշել, որ մի իմաստով օգտագործվում են «on» եւ «հետ» prepositions, եւ, համապատասխանաբար, «in» եւ «ից»: Ստացվում է, որ «Ուկրաինայում» ապրողը «գալիս է Ուկրաինայից»: Եվ ով, ով «Ուկրաինայում», գալիս է «Ուկրաինայից»:

Ուսումնասիրելով ճիշտը, «է» կամ «Ուկրաինայում» պետք է գրել (ռուսերեն եւ ուկրաիներեն քերականության կանոնների համաձայն), կարելի է եզրակացնել, որ գրեթե 100 տարիների ընթացքում այս հարցը ավելի շատ քաղաքական է, քան լեզվական: Թեեւ «Ուկրաինայում» գրելու ավանդույթը պատմության մի մասն է, որը միշտ հիշելու համար միշտ կարեւոր է, ժամանակակից քաղաքական իրավիճակը պահանջում է, որ նախապատվությունը փոխվի: Այնուամենայնիվ, նույնը պետք է արվի Լեհաստանում, Չեխիայում եւ Սլովակիայում, որոնք նույնպես օգտագործվում են Ուկրաինայի առնչությամբ պատրվակով: